Category Archives: Εξέλιξη

Will robots take over?

Standard
Advertisements

The Ultimate Machine by Claude Elwood Shannon

Standard

 

O Κλοντ Σάνον ήταν Αμερικανός μαθηματικός και ηλεκτρολόγος μηχανικός, γνωστός ως «ο πατέρας της θεωρίας πληροφορίας» και της σύγχρονης κρυπτολογίας.
Ο Σάνον θεμελίωσε στη δεκαετία του ’40 τη θεωρία πληροφοριών με στόχο τη μελέτη των τηλεπικοινωνιών, αναδεικνύοντας την πληροφορία σε μετρήσιμο και αυστηρά ορισμένο μέγεθος. Έθεσε έτσι τα θεμέλια για τα σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και βοήθησε να αναπτυχθεί η σημερινή Κοινωνία της Πληροφορίας. Είχε επίσης εξαιρετική συνεισφορά στην ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών, αφού πρώτος έδειξε ότι με βάση την άλγεβρα Boole είναι δυνατή η δημιουργία ψηφιακών ηλεκτρικών κυκλωμάτων για την επίλυση μαθηματικών εξισώσεων. Η εργασία του στη θεωρία πληροφορίας έχει βρει εφαρμογή και σε άλλους τομείς όπως η γλωσσολογία, η φωνητική, η θεωρία του Χάους, η τεχνητή νοημοσύνη και η κρυπτογραφία. Το έργο του υπήρξε εξαιρετικά επηρεαστικό για τις τότε αναδυόμενες επιστήμες της ηλεκτρονικής μηχανικής και της πληροφορικής.

Το 1948, ο Σάνον δημοσίευσε με τον Warren Weaνer την εργασία με τίτλο «A Mathematical Theory of Communication». Ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη μαθηματική απόπειρα θεμελίωσης της θεωρίας πληροφοριών. Στην εργασία αυτή εισάγεται για πρώτη φορά μια μονάδα μέτρησης της πληροφορίας, το δυαδικό ψηφίο (binary digit), που συντμήθηκε αργότερα αρχικά σε binit και στη συνέχεια στο γνωστό bit. Επίσης, πρότεινε τις έννοιες της αβεβαιότητας και της πληροφοριακής εντροπίας.

Read more: http://www.newsbomb.gr/bombplus/social-media/google/story/692393/claude-shannon-poios-einai-o-pateras-tis-theorias-pliroforias-poy-timaei-me-doodle-i-google

 

Ο μηχανικός ιππότης του Leonardo Da Vinci (1495)

Standard

Ο εξολοθρευτής του Da Vinci

Ο όρος «Ρομπότ του Λεονάρντο» αναφέρεται σε ένα ανθρωποειδές αυτόματο που σχεδιάστηκε από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι γύρω από το έτος 1495. Ο Leonardo Da Vinci παρουσίασε το ρομπότ του σε μια γιορτή του Δούκα Sforza στο δικαστήριο του Μιλάνου το 1495.

Το ρομπότ ιππότης  μπορούσε να σταθεί, να καθίσει, να σηκώσει το γείσο του να κουνήσει το λαιμό του και  ανεξάρτητα τα χέρια του. Ολόκληρο το ρομποτικό σύστημα λειτουργούσε με μια σειρά από τροχαλίες και τα καλώδια. Από την ανακάλυψη των σχεδίων (1957), το ρομπότ έχει κατασκευαστεί πιστά με βάση το σχεδιασμό του Leonardo και αποδείχθηκε ότι ήταν πλήρως λειτουργικό, όπως Leonardo το είχε σχεδιάσει.

Ο μηχανικός ιππότης του Da Vinci ανακαλύφθηκε μόλις το 1957 από τον Carlo Pedretti, κρυμμένος ανάμεσα στα αμέτρητα σχέδια του μεγάλου αυτού εφευρέτη. Σχεδιασμένος το 1495, αναφέρθηκε η ύπαρξη του το 1974 στον κώδικα της Μαδρίτης (Codex Madrid), συνταγμένος από τον Ladislao Reti, αλλά δεν έγινε απόπειρα ανακατασκευής του. Το 1996, ο Mark Rosheim δημοσίευσε μια ανεξάρτητη μελέτη του ρομπότ, την οποία και ακολούθησε μια συνεργασία ανακατασκευής με το ινστιτούτο της Φλωρεντίας και το μουσείο ιστορίας και επιστημών. Ωστόσο, ένα ολοκληρωμένο μοντέλο σε φυσικές διαστάσεις κατασκευάστηκε μόλις το 2002 από τον Rosheim, στα πλαίσια των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ του BBC.  Το 2007 ο Mario Taddei έκανε μια καινούργια έρευνα στα χειρόγραφα του Da Vinci βρίσκοντας αρκετά δεδομένα για να κατασκευάσει ένα μοντέλο πιο πιστό στα αυθεντικά σχέδια.

Αυτό το ρομπότ είχε σχεδιαστεί μόνο για αμυντικούς σκοπούς και οι κινήσεις του ήταν αρκετά περιορισμένες μιας και τα χέρια κινούνταν μόνο δεξιά και αριστερά. Αυτό το ανακατασκευασμένο αντίγραφο εκτίθεται σε διάφορες εκθέσεις σε όλο τον κόσμο και η έρευνα τουi Tade δημσιεούτηκε στο βιβλίο «Leonardo Da Vinci’s Robots».

knight

Πηγές: http://santosight.blogspot.gr, http://en.wikipedia.org

Η εύπεπτη πάπια-digesting duck (1739)

Standard

Η Digérateur Canard, ή Digesting Duck, ήταν ένα αυτόματο σε μορφή πάπιας, που δημιουργήθηκε από τον Jacques de Vaucanson το 1739. Η μηχανική πάπια φάνηκε να έχει την ικανότητα να τρώει πυρήνες των σιτηρών, να τους μεταβολίζει και να αφοδεύει. Ενώ η πάπια δεν είχει πραγματικά τη δυνατότητα να το κάνει αυτό-το φαγητό συλλέγονταν σε ένα εσωτερικό δοχείο, και τα προ-αποθηκευμένα κόπρανα «παράγονταν» από ένα δεύτερο. Έτσι καμία πραγματική πέψη δεν πραγματοποιούνταν, ο Vaucanson είχε την ελπίδα ότι ένα πραγματικό  αυτόματο πέψης θα μπορούσε μια μέρα να σχεδιαστεί.

Duck_of_Vaucanson

Vaucanson_duck1

 

 

Πηγές: http://en.wikipedia.org/wiki/Digesting_Duck,